سوگواري محرم؛ براي آينده سازي يا بازگشت به گذشته؟

زيرا در قرآن مي خوانيم كه بهشت ​​رفتن آسان نيست. در قرآن آمده است كه ما پيشينيان شما را به گونه اي آزمايش كرديم كه به تاخير افتادند زيرا مجبور شدند پس از آزمايش هاي سخت وارد بهشت ​​شوند. از سوي ديگر در روايات مي بينيم كه مثلاً امام صادق (ع) مي فرمايند: هركس از حسين (ع) ياد كند و اشك از چشم او مانند زنبور عسل جاري شود ، پاداش او با خداست ، او خداست و هست. كمتر از آنكه او بهشت ​​را دوست داشته باشد ، غيرممكن است.

اگر بهشت ​​مملو از مشكلات و مشكلات است ، چگونه مي توانيم براي حسين (ع) بهشتي با اشك باشيم؟ پاسخ اين است كه بايد آثار گريه بر حسين را در نظر گرفت. وقتي براي حاكم شهدا اشك مي ريزيم ، به اين معني است كه او را مي شناسيم و مي دانيم كه او چه كرده است و از ما چه مي خواهد. بنابراين عزاداري حسين (ع) نه تنها نگاه به گذشته است ، بلكه آينده را براي ساختن آينده نگاه مي كند.

عزاداري محرم ساختن آينده است نه بازگشت به گذشته ، بنابراين در حرم عاشورا از خداوندي كه ما را به معرفت حسين (ع) و خانواده اش تربيت كرد نزد ما مي خواهيم. مرا در همان مسير تأثير آن حضور در حرم حسين عليه السلام يا بزرگداشت مصيبت اوست.

بنابراين ، ابن قولويه قائومي هفده روايت را در كتاب معتبر “كميل الزيارات” جمع آوري كرده و نشان مي دهد كه همه پاداش هايي كه در گريه حسين (ع) و حرمش وعده داده شده است ، واقعي است ، اما دريافت همه اين پاداش ها و پاداش ها مشروط است. است. همچنين داراي است و آن جستجوي دانش است. بايد سعي كنيم در مكتب حسين (ع) بصيرت و دانش كسب كنيم.